اینک فلسفه

ارسال مطلب به اینک فلسفه

:: خبر
:: گزارش
:: یادداشت
:: مقاله
:: ترجمه
:: گفت‌وگو
:: کتاب و نشریات
:: پرونده
:: تجربه‌هاي ديگر
:: جك‌هاي فلسفي
:: عکس و کاریکاتور
:: فیلم و عكس
:: گزین‌گویه

...

:: فلسفه هنر و زیبایی‌شناسی
:: هرمنوتیک
:: در باب علوم‌انسانی
:: يونان
:: فلسفه تحليلي
:: ايده‌آليسم آلماني
:: سنجشگرانه‌اندیشی
:: گاهشمار فيلسوفان
:: فلسفه‌ي شرق

آخرين اخبار

:: معرفي تازه‌هاي نشر حكمت در نمايشگاه 22

:: يك صد هزار دلار براي «ابن‌سينا»

:: دهباشی از ملاصدرا و وایتهد می‌نويسد

:: «فلسفه مرگ» در انتشارات کمبریج

:: «فلسفه مارتین اسکورسیزی» بر صفحات كتاب

:: ديباج با 3 كتاب جديد در راه است

:: مقالات فلسفی و چیز‌های دیگر در سایت ديويد چالمرز و ديويد برجت

:: کلاس‌ها و سخنرانی‌های دانشگاه‌های مهم در آی‌تونز شما

:: روان‌شناسي فلسفي؛ درآمدي به حيات نفس انسان

:: سايت اينترنتي موسسه انتشارات حكمت راه اندازي شد

صفحه نخست l درباره ما l تماس با ما l آرشیو l پیوندها l گروه اینترنتی l لینک به ما l شهر فلسفه l آر اس اس

خبر l مقاله l گزارش l یادداشت l ترجمه l گفت و گو l کتاب و نشریات l پرونده l تجربه‌هاي ديگر

:: نواب* در سلسبیل**؛ برداشت شخصی از دو خیابان موازی

موضوع: پرونده‌ي شهر |

محسن آزموده

نخستین بار که تصویری رایانه‌ای از ساختمان‌های بزرگ‌راه نواب در آگهی‌های تبلیغاتی تلویزیون برای پیش‌فروش آپارتمان‌ها دیدم، احساس‌ام همان یأس آشنایی بود که ناشی از فقدان توان مالی برای خرید «چنین خانه‌های شیکی» در ذهن یک همیشه مستأجر بر می‌انگیزد. این احساس زمانی که برای اولین بار از این بزرگ‌راه گذشتم جایش را با ترسی ناشناخته و مبهم عوض کرد. چیزی نظیر هراسی که کودکان رمان سالار مگس‌ها اثر ویلیام گلدینگ احساس می‌کنند یا همان ترس پنهان شخصیت‌های روستاییِ داستان‌های غلامحسین ساعدی...

لینک مستقیم به مطلب

:: ماکس وبر در پاچنار؛ دو سه نکته‌ی کاملاً بی‌ربط در مورد شهر و تهران*

موضوع: پرونده‌ي شهر |

محسن آزموده

1. امکان بحث فلسفی پیرامون شهر: چند فرض: اولاً اگر فلسفه-لااقل در عصر جدید و محوریت یافتن انسان به مثابه‌ی سوژه- تبیین عقلانی نسبت انسان و هستی باشد و ثانیاً اگر جهان را همان هستی در زبانی غیر تخصصی-غیر فلسفی- تلقی کنیم و ثالثاً اگر مکان و زمان دو مقوم (constituent) اساسیِ – اگر نه انحصاریِ- جهان باشند (لااقل جهانِ جدید کانتی که جز در دو صورت زمان و مکان برای سوژه پدیدار نمی‌شود) و رابعاً اگر زیست‌-جهان ِ(بنیادی‌ترین صورتِ پدیداریِ مکان برای سوژه) انسان در عصر جدید (مدرن) در هویت‌هایی به نام «شهر» و الزامات آن تقویم می‌شود؛ آن‌گاه...